Dorpsplein Groote Keeten na jaren eindelijk klaar

 

“Weet je wat nou zo ontzettend leuk is?”, zegt Paul Klöters woonachtig in het oudste van jut- en sloophout gemaakte huisje van Groote Keeten aan de Achterweg met zichtbaar genoegen: Dat een groepje mensen met verschillende kwaliteiten meent dat er een plein is dat niet deugt, vervolgens bij elkaar gaat zitten én komt tot een plan dat uiteindelijk breed gedragen wordt.” 

Klöters is samen met vijf anderen de drijvende kracht achter het burgerinitiatief in Groote Keeten om de openbare ruimte op en in de omgeving van het dorpsplein op te knappen en zo bij te dragen aan een aantrekkelijke kustplaats. De werkgroep heeft als doel het realiseren van een attractieve doorgang richting het strand voor recreanten én inwoners. De gemeente Schagen stelde hiervoor in samenwerking met De Kop werkt! 250.000 euro beschikbaar. Zaterdag 11 mei wordt het plein feestelijk geopend door onder meer wethouder Jelle Beemsterboer.

Veel geduld vereist 

Het was een lang traject waarin veel geduld was vereist, maar waar uiteindelijk terughoudendheid van bewoners is omgezet naar draagvlak”,  vult Fenneke Stegehuis aan. Samen met Klöters en Friso ten Holt vertelt ze, tijdens een kopje koffie in De Princen Keet, namens de gehele werkgroep (die verder uit Cor Spijker, Hein Veldman en Yvette de By bestaat) hoe het plan tot stand kwam. Buiten wordt op dat moment nog hard gewerkt aan het nieuwe plein.

 

Wat is dit voor DDR-plein? 

Stegehuis woont op de hoek Achterweg-Voorweg in Groote Keeten. “Ik wandel regelmatig naar het strand en was niet tevreden over het plein. Het paste gewoon niet bij de omgeving.” Ten Holt, woonachtig aan de Abbestede -een gehucht tussen Groote Keeten en Callantsoog-  is al te vinden in het gebied vanaf 1956. “Eerst als badgast, mijn ouders kochten er een vakantiewoning. Tien jaar geleden ben ik hier gaan wonen.” Ten Holt is architect stedenbouwer en kreeg veel commentaar van bevriende collega’s die Groote Keeten en dan specifiek het dorpsplein bezochten. ‘Wat is dit voor een leeg DDR-plein?’, werd hem zeer regelmatig gevraagd. Het beweegt hem ertoe samen met buurtbewoners te kijken of het plein toegankelijker gemaakt kan worden. “Het is geleidelijk aan, tijdens de koffie, ontstaan in 2013. De werkgroep ‘Van steen naar groen’, is in 2014 officieel opgericht.” 

Geschiedenis van Groote Keeten 

Spijker schrijft een visie en onder bevlogen leiding van architect Ten Holt wordt een maquette gemaakt door de werkgroep. Stegehuis: “De maquette werd hier tentoongesteld op het plein, in het Koraaltje. Een oud winkeltje waar vroeger petroleum werd verkocht en dat later bekendstond als de vliegerwinkel. We hebben toen ook iets verteld over de geschiedenis van Groote Keeten.” Ten Holt: “De tentoonstelling riep gelijk vragen op, maar dat is wel het moment waarop je in gesprek bent en er draagvlak kan ontstaan. 

Stegehuis: “Na die tentoonstelling volgen er door de jaren heen meerdere bijeenkomsten: op het plein, bij Brekers, in Dorpshuis Kolfweid en in De Princen Keet. Wij zijn langs alle omwonenden gegaan, de dorpsraad, het Hoogheemraadschap en Natura 2000. Het is belangrijk om elkaar te ontmoeten. Plannen zijn veelvuldig aangepast en alle input is verwerkt, binnen het beschikbare budget. 

De unieke kracht van Groote Keeten moest gehandhaafd blijven, dit was de boodschap die de leden van de werkgroep meekregen. Klöters: “Het onderscheidt zich van Julianadorp en Callantsoog. Mensen die hier zomeren zoeken juist de rust en ruimte van deze plek. 

Plein vormt speels geheel  

Het plein wordt speels opgezet met bankjes en gecreëerde duintjes beplant met helmgras. Er worden maar liefst vijftig bomen en heesters geplant én er wordt een apart ruiterpad aangelegd. Afscheidingen van dikke bielzen vertellen over de geschiedenis van de oude spoorbanen. Klöters: Een plein waar de twee fronten -de strakke nieuwbouwappartementen tegenover de huizen die al jaren aan de Achterweg staan- subtiel in elkaar overgaan en waar dorps- en recreatieactiviteiten plaats kunnen vinden. Wij zijn heel tevreden met het resultaat.” 

 

Tekst: Tekstgenoten
Fotografie: Bertil van Beek